Skok o tyczce w szkole. Dieser Artikel ist nicht verfügbar.Skok o tyczce w szkole

Nauczanie lekkoatletyki w brazylijskich szkołach nadal boryka się z tymi samymi problemami, co kilkadziesiąt lat temu: brakiem odpowiednich przestrzeni i materiałów, niską motywacją uczniów, nieodpowiednim wykształceniem nauczycieli i innymi. Chociaż nauczanie tej dyscypliny jest proponowane w oficjalnych programach nauczania przyjętych w ostatnich latach, podejście do niektórych konkurencji nadal stanowi wyzwanie dla większości nauczycieli. Tak jest w przypadku skoku o tyczce. Znany jako jedna z najbardziej technicznych konkurencji lekkoatletycznych, niewiele jest doniesień o nauczaniu tej konkurencji na lekcjach wychowania fizycznego. W tym przypadku normalne jest, że problemy napotykane podczas nauczania mniej wymagających konkurencji nasilają się. Poznając historię skoku o tyczce, możemy jednak zauważyć, że kiedyś był on bliższy naturze, ponieważ używano prostych i niedrogich materiałów. Historia tej dyscypliny pokazuje również, że oprócz rywalizacji sportowej, skok o tyczce był uprawiany w różnych celach na przestrzeni dziejów. W związku z tym proponujemy nauczanie tej dyscypliny w oparciu o jej historię, oferując alternatywę dla tych, którzy chcą uczyć swoich uczniów czegoś innego i wymagającego, ale nie dysponują odpowiednimi materiałami dydaktycznymi.

Fernando Paulo Rosa de Freitas hat einen Abschluss in Sportwissenschaft (EEFSC, 1987) und einen Master in Bewegungswissenschaften (UNESP, 2009). Er ist Lehrer im Bildungsministerium des Bundesstaates São Paulo. Er hat bereits Arbeiten zu Leichtathletik, Kampfsport und Sportgeschichte veröffentlicht. Derzeit forscht er zu Lehrerausbildung und Praktika.