Niewiele zjawisk jest tak nie do pomyślenia, jak pustka. W tym eseju Primavera Fisogni stara się zgłębić pustkę pomiędzy tym, co rzeczywiste a tym, co cyfrowe, poprzez obiektyw Ogólnego Myślenia Systemowego. W swojej pasjonującej podróży przez ludzką kruchość autorka bada aspekty kondycji egzystencjalnej, która przechodzi od "nie czucia się jak w domu" w świecie życia (Heidegger, Binswanger) i braku kontaktu z otoczeniem (papież Franciszek) do derealizacji i depersonalizacji w psychiatrii. Na granicy ram egzystencjalnych (rozpacz, lenistwo) i chorób psychicznych, pustka jest od samego początku cywilizacji konceptualizowana w kategoriach braku i energii, jak twierdzi Fisogni w swojej analizie tekstów starożytnego Egiptu. Otwarta kwestia dla filozofii, która wiąże się również z problemem zła, pustka jest źródłem szczególnej, nieprzejrzystej wiedzy i cennym kluczem do dostępu do domeny cyfrowej. Autorka zwraca uwagę na przypadek hikikomori, poważnego wycofania społecznego, pokazując, jak strata świata offline jest rekompensowana przez doświadczenie online: historię przypadku, która dowodzi, że nadszedł czas, aby metafizyka pomyślała o rozszerzonym ujęciu ontologicznym.
Die Inhaltsangabe kann sich auf eine andere Ausgabe dieses Titels beziehen.
Primavera Fisogni (1963) est une philosophe et journaliste italienne. Elle a étudié à l'université catholique de Milan et a passé son doctorat à Rome. Elle est internationalement reconnue pour ses recherches sur le djihadisme, le terrorisme mondial et la déshumanisation. Elle est actuellement conservatrice du magazine bilingue de mode et de textile TESS.
„Über diesen Titel“ kann sich auf eine andere Ausgabe dieses Titels beziehen.